गांधीजी, सत्याग्रह आणि भारतातील सुरुवातीचे सत्याग्रह
घरात अन्याय झाला तर आपण भांडण न करता शांतपणे आपली बाजू सत्यासह मांडू शकतो. गांधीजींनी हीच पद्धत लाखो लोकांच्या लढ्यात वापरली.
सत्याग्रह म्हणजे सत्याचा आग्रह. हिंसा आणि असत्य न वापरता संयमाने अन्यायी माणसाला सत्य आणि न्याय पटवून देणे, हे सत्याग्रहाचे उद्दिष्ट. १९२० ते १९४७ हा भारतीय चळवळीतील ‘गांधी युग’.
मुख्य कल्पना 1 : दक्षिण आफ्रिकेतील अनुभव — १८९३ मध्ये गांधीजी वकिली कामासाठी दक्षिण आफ्रिकेत गेले. तिथे भारतीय लोकांना अपमानास्पद वागणूक मिळे. १९०६ मध्ये सरकारने ओळखपत्र बाळगणे सक्तीचे करणारा कायदा केला, तेव्हा गांधीजींनी सत्याग्रहाचा मार्ग वापरला.
मुख्य कल्पना 2 : भारतात आगमन — ९ जानेवारी १९१५ ला गांधीजी भारतात परतले. गोपाळ कृष्ण गोखले यांच्या सल्ल्याने त्यांनी संपूर्ण देशाचा प्रवास केला. लोकांची गरिबी पाहून त्यांनी देशसेवेचे व्रत घेतले आणि अहमदाबादच्या साबरमती आश्रमात राहू लागले.
मुख्य कल्पना 3 : चंपारण, खेडा आणि अहमदाबाद — बिहारच्या चंपारणमध्ये शेतकऱ्यांना नीळ लावण्याची सक्ती होती; १९१७ मध्ये गांधीजींनी त्यांना संघटित केले — भारतातील पहिला सत्याग्रह. १९१८ मध्ये गुजरातच्या खेड्यात दुष्काळ असूनही सारा वसूल होत होता, म्हणून शेतकऱ्यांनी कर न भरण्याची चळवळ केली आणि सरकारने सारा स्थगित केला. अहमदाबादच्या गिरणी कामगारांनी गांधीजींच्या सल्ल्याने वेतनवाढ मागितली आणि ती मिळाली.
- सोपे : गांधीजी भारतात कधी परतले? — ९ जानेवारी १९१५ ला.
- मध्यम : भारतातील पहिला सत्याग्रह कुठे झाला? — बिहारच्या चंपारणमध्ये (१९१७).
- परीक्षा-प्रकार : खेडा सत्याग्रह कशासाठी होता? — दुष्काळात सारा माफ किंवा स्थगित करण्यासाठी (१९१८).
आकृतीत : दक्षिण आफ्रिकेपासून चंपारण, खेडा आणि अहमदाबादपर्यंत सत्याग्रहाची पद्धत विकसित झाली.
त्याआधी काय घडले? चंपारणचा शेतकरी राजकुमार शुक्ल याने १९१६ मध्ये लखनौच्या काँग्रेस अधिवेशनात गांधीजींना गाठले आणि आपल्या भागातील शेतकऱ्यांची व्यथा सांगितली. तो पुढेही पाठपुरावा करत राहिला. एप्रिल १९१७ मध्ये गांधीजी चंपारणला पोहोचले; प्रशासनाने त्यांना तो भाग सोडण्याचा आदेश दिला, पण त्यांनी तो मानला नाही आणि खटला भरण्यास तयार झाले.
त्यानंतर काय घडले? सरकारने चौकशी समिती नेमली आणि गांधीजी तिचे सदस्य झाले. त्यानंतर १९१८ मध्ये चंपारण शेतकरी कायदा आला आणि नीळ लावण्याची सक्तीची पद्धत कमी करण्यात आली. त्याच वर्षी गांधीजींनी खेड्याचा सत्याग्रह हाती घेतला.
सत्याग्रह = सत्याचा आग्रह; पहिला सत्याग्रह चंपारण १९१७, नंतर खेडा १९१८.
सत्याग्रह म्हणजे निष्क्रियता किंवा भीतीतून माघार नाही. तो अन्यायाविरुद्ध शांत पण ठाम संघर्ष आहे.
आठवणीची युक्ती : ‘चं-खे-अ’ = चंपारण, खेडा, अहमदाबाद — १७, १८, १८.
फरक ओळखा
| सत्याग्रह | कोणासाठी | परिणाम |
|---|---|---|
| चंपारण १९१७ | नीळ लावणारे शेतकरी | सक्ती कमी झाली |
| खेडा १९१८ | दुष्काळग्रस्त शेतकरी | सारा स्थगित |
| अहमदाबाद १९१८ | गिरणी कामगार | वेतनवाढ |
सरावासाठी प्रश्न
- 1सत्याग्रह म्हणजे काय?
- 2गांधीजी भारतात कधी परतले?
- 3गांधीजी कोणत्या आश्रमात राहिले?
- 4चंपारणमध्ये शेतकऱ्यांना कोणती सक्ती होती?
- 5खेडा सत्याग्रहाचे कारण सांगा.
- 6गोखले यांच्या सल्ल्याचा गांधीजींच्या कार्यावर काय परिणाम झाला?
- 7चंपारणला जाण्यापूर्वी गांधीजींना कोणी आणि कशासाठी गाठले होते?
- 8चंपारणच्या सत्याग्रहानंतर पुढे काय घडले?
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1सत्याचा आग्रह; हिंसा आणि असत्य न वापरता अन्यायी व्यक्तीला सत्य आणि न्याय पटवून देणे.
- 2९ जानेवारी १९१५ ला.
- 3अहमदाबादच्या साबरमती आश्रमात.
- 4नीळ लावण्याची सक्ती.
- 5दुष्काळ असूनही सरकार सारा वसूल करत होते.
- 6त्यांनी देशाचा प्रवास केला, लोकांची गरिबी पाहिली आणि देशसेवेचे व्रत घेतले.
- 7शेतकरी राजकुमार शुक्ल; चंपारणच्या शेतकऱ्यांची व्यथा सांगण्यासाठी.
- 8चौकशी समिती नेमली गेली आणि १९१८ मध्ये चंपारण शेतकरी कायदा आला.
रौलट कायदा आणि जालियनवाला बाग
शाळेत एखादा नियम वाजवी नाही असे सर्वांना वाटले, तर सगळे मिळून त्याला विरोध करतात. रौलट कायद्याबाबत असेच संपूर्ण देशाला वाटले.
रौलट कायदा (१९१९) सरकारला वॉरंटशिवाय कोणालाही अटक करण्याचा आणि खटल्याविना तुरुंगात ठेवण्याचा अधिकार देत होता. त्याविरुद्ध गांधीजींनी देशव्यापी हरताळाचे आवाहन केले आणि १३ एप्रिल १९१९ ला अमृतसरच्या जालियनवाला बागेत हत्याकांड घडले.
मुख्य कल्पना 1 : रौलट कायदा — पहिल्या महायुद्धात भारतीयांनी ब्रिटिशांना मदत केली होती, म्हणून युद्धानंतर निर्णयात सहभाग मिळेल अशी आशा होती. उलट वाढती महागाई आणि कर यांमुळे असंतोष वाढला. तो दडपण्यासाठी सर सिडनी रौलट यांची समिती नेमली गेली आणि तिच्या शिफारशींवरून मार्च १९१९ मध्ये भारतीय सदस्यांचा विरोध असूनही कायदा मंजूर झाला. भारतीयांनी त्याला ‘काळा कायदा’ म्हटले.
मुख्य कल्पना 2 : हरताळ आणि अमृतसर — ६ एप्रिल १९१९ ला गांधीजींच्या आवाहनावरून देशभर हरताळ पाळला गेला. पंजाबमध्ये आंदोलन तीव्र झाले; अमृतसर हे मुख्य केंद्र बनले. जनरल डायरने सभाबंदीचा आदेश काढला आणि डॉ. सत्यपाल व डॉ. किचलू यांना अटक झाली. गांधीजींना पंजाबमध्ये प्रवेशबंदी केली गेली.
मुख्य कल्पना 3 : जालियनवाला बाग हत्याकांड — १३ एप्रिल १९१९ ला बैसाखीच्या दिवशी निःशस्त्र लोक जालियनवाला बागेत जमले. बागेला जवळजवळ सर्व बाजूंनी भिंती होत्या आणि बाहेर पडायला एकच लहान दरवाजा होता. डायरने इशारा न देता सैनिकांना गोळीबाराचा आदेश दिला; शेकडो लोक ठार आणि अनेक जखमी झाले. पंजाबमध्ये लष्करी कायदा लागू झाला. पंजाबचे गव्हर्नर मायकेल ओडवायर हेही याला जबाबदार धरले जातात.
- सोपे : रौलट कायद्याला भारतीयांनी काय म्हटले? — ‘काळा कायदा’.
- मध्यम : जालियनवाला बागेत गोळीबाराचा आदेश कोणी दिला? — जनरल डायर.
- परीक्षा-प्रकार : निषेध म्हणून रवींद्रनाथ टागोर यांनी काय केले? — ब्रिटिशांनी दिलेली ‘सर’ पदवी परत केली.
आकृतीत : कायद्याविरुद्ध हरताळ, त्यातून अमृतसरची दडपशाही, मग हत्याकांड आणि चौकशी — एकापाठोपाठ एक घटना.
त्याआधी काय घडले? रौलट कायदा मंजूर होण्याच्या वेळी मुंबईचे प्रतिनिधी मोहम्मद अली जिना यांनी निषेध म्हणून शाही विधान परिषदेचा राजीनामा दिला. ९ आणि १० एप्रिल १९१९ च्या सुमारास अमृतसरमध्ये डॉ. सत्यपाल आणि डॉ. किचलू यांना अटक झाली आणि लोक संतापले. त्यानंतर काही दिवसांत बैसाखीचा सण आला आणि हजारो लोक बागेत जमले.
त्यानंतर काय घडले? ३० मे १९१९ ला रवींद्रनाथ टागोर यांनी व्हाइसरॉयला पत्र लिहून ‘सर’ पदवी परत केली. सरकारने चौकशीसाठी हंटर समिती नेमली. गांधीजींनी हिंसा झाल्याचे पाहून एप्रिल १९१९ मध्येच आपला सत्याग्रह थांबवला होता.
रौलट = मार्च १९१९, हरताळ ६ एप्रिल, जालियनवाला १३ एप्रिल, टागोर = ‘सर’ परत.
जालियनवाला बागेत लोक लढायला आले होते असे नाही. ते निःशस्त्र आणि बैसाखीच्या दिवशी सभेसाठी जमले होते.
आठवणीची युक्ती : ‘६-१३-३०’ = ६ एप्रिल हरताळ, १३ एप्रिल गोळीबार, ३० मे टागोरांचा निषेध.
फरक ओळखा
| मुद्दा | रौलट कायदा | जालियनवाला बाग |
|---|---|---|
| वर्ष | मार्च १९१९ | १३ एप्रिल १९१९ |
| स्वरूप | वॉरंटशिवाय अटक | निःशस्त्र लोकांवर गोळीबार |
| जबाबदार | ब्रिटिश सरकार | जनरल डायर |
| परिणाम | देशभर हरताळ | हंटर समिती, टागोरांचा निषेध |
सरावासाठी प्रश्न
- 1रौलट कायद्याने सरकारला कोणते अधिकार दिले?
- 2गांधीजींनी देशव्यापी हरताळ कोणत्या दिवशी पाळण्यास सांगितले?
- 3जालियनवाला बाग हत्याकांड कुठे आणि केव्हा घडले?
- 4गोळीबाराचा आदेश कोणी दिला?
- 5या हत्याकांडाच्या चौकशीसाठी कोणती समिती नेमली गेली?
- 6रौलट कायद्याविरुद्ध असंतोष का वाढला?
- 7हत्याकांडापूर्वी अमृतसरमध्ये कोणत्या घटनेने लोक संतापले?
- 8हत्याकांडानंतर टागोरांनी काय केले आणि सरकारने कोणते पाऊल उचलले?
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1वॉरंटशिवाय अटक आणि खटल्याविना तुरुंगवास; शिक्षेविरुद्ध अपील नाही.
- 2६ एप्रिल १९१९ ला.
- 3अमृतसरच्या जालियनवाला बागेत, १३ एप्रिल १९१९ ला.
- 4जनरल डायर.
- 5हंटर समिती.
- 6महागाई, कर आणि विनाखटला अटकेची भीती यामुळे; भारतीय सदस्यांचा विरोध झुगारला गेला.
- 7डॉ. सत्यपाल आणि डॉ. किचलू यांना अटक.
- 8टागोरांनी ‘सर’ पदवी परत केली; सरकारने हंटर समिती नेमली.
खिलाफत, असहकार, चौरीचौरा आणि मुळशी
एखाद्या दुकानदाराला धडा शिकवायचा असेल तर आपण त्याच्याकडून खरेदी बंद करतो. त्याचा धंदा आपल्या खरेदीवर चालतो. असहकारामागेही हीच कल्पना होती.
असहकार चळवळ म्हणजे ब्रिटिश सरकारशी सहकार्य करण्यास नकार देणारी, हिंसेविना केलेली देशव्यापी चळवळ (१९२०–२२). ब्रिटिश सत्ता भारतीयांच्या सहकार्यावर टिकली आहे, ही तिच्यामागची कल्पना.
मुख्य कल्पना 1 : खिलाफत चळवळ — जगभरचे मुस्लीम तुर्कस्तानच्या शासकाला धार्मिक नेता मानत. पहिल्या महायुद्धात तुर्कस्तान ब्रिटिशांविरुद्ध लढले; भारतीय मुस्लिमांची साथ मिळावी म्हणून ब्रिटिशांनी खलिफाच्या साम्राज्याला धक्का न लावण्याचे आश्वासन दिले, पण ते पाळले नाही. म्हणून भारतीय मुस्लिमांनी खिलाफत चळवळ सुरू केली. हिंदू-मुस्लीम एकीसाठी गांधीजींनी तिला पाठिंबा दिला.
मुख्य कल्पना 2 : असहकार चळवळीचा कार्यक्रम — १९२० च्या नागपूर अधिवेशनात चित्तरंजन दास यांनी मांडलेला असहकाराचा ठराव मंजूर झाला आणि नेतृत्व गांधीजींकडे गेले. कार्यक्रम : सरकारी कचेऱ्या, न्यायालये, शाळा-महाविद्यालये, परदेशी माल आणि निवडणुका यांवर बहिष्कार. मोतीलाल नेहरू आणि दास यांनी वकिली सोडली; राष्ट्रीय शाळा-महाविद्यालये निघाली; परदेशी कपड्यांची होळी झाली. १९२१ मध्ये प्रिन्स ऑफ वेल्सच्या आगमनाच्या वेळी हरताळ पाळला गेला.
मुख्य कल्पना 3 : चौरीचौरा, मुळशी आणि रचनात्मक कार्य — फेब्रुवारी १९२२ मध्ये उत्तर प्रदेशच्या चौरीचौरा येथे पोलिसांनी शांततापूर्ण मिरवणुकीवर गोळीबार केला; संतप्त जमावाने पोलीस ठाण्याला आग लावली आणि अनेक पोलीस मरण पावले. दुखावलेल्या गांधीजींनी १२ फेब्रुवारी १९२२ ला चळवळ स्थगित केली. पुण्याच्या मुळशी तालुक्यात सेनापती पांडुरंग महादेव बापट यांनी शेतकऱ्यांचा सत्याग्रह चालवला; त्यांना सहा वर्षांची शिक्षा झाली. नंतर गांधीजींनी खादी, स्वदेशी, मद्यबंदी, अस्पृश्यता निवारण आणि राष्ट्रीय शिक्षण असे रचनात्मक कार्य हाती घेतले.
- सोपे : असहकाराचा ठराव कोणत्या अधिवेशनात मंजूर झाला? — १९२० चे नागपूर अधिवेशन.
- मध्यम : चळवळ कोणत्या घटनेनंतर स्थगित झाली? — चौरीचौरा (१२ फेब्रुवारी १९२२).
- परीक्षा-प्रकार : मुळशी सत्याग्रहाचे नेते कोण? — सेनापती बापट.
आकृतीत : सरकारी कचेऱ्या, शाळा, परदेशी माल आणि निवडणुका — चारही ठिकाणी सहकार्य थांबवण्याची योजना.
त्याआधी काय घडले? १ ऑगस्ट १९२० ला गांधीजींनी युद्धकाळातील सेवेबद्दल मिळालेले कैसर-ए-हिंद पदक सरकारला परत केले. नेमक्या त्याच दिवशी लोकमान्य टिळकांचे निधन झाले. त्यानंतर काँग्रेसने डिसेंबर १९२० च्या नागपूर अधिवेशनात असहकाराचा कार्यक्रम स्वीकारला.
त्यानंतर काय घडले? चौरीचौरानंतर गांधीजींनी स्वतःला शिक्षा म्हणून पाच दिवस उपवास केला. मार्च १९२२ मध्ये ‘यंग इंडिया’मधील लेखांमुळे त्यांना अटक झाली आणि अहमदाबादच्या विशेष न्यायालयाने सहा वर्षांची शिक्षा दिली. आजारपणामुळे फेब्रुवारी १९२४ मध्ये त्यांची सुटका झाली.
असहकार = १९२०–२२; नागपूर १९२०; चौरीचौरा १९२२; चार बहिष्कार.
असहकार म्हणजे हिंसक संघर्ष नाही. चौरीचौरात हिंसा झाली म्हणूनच गांधीजींनी चळवळ थांबवली.
आठवणीची युक्ती : ‘२०-२१-२२’ = नागपूर, प्रिन्स ऑफ वेल्स हरताळ, चौरीचौरा.
फरक ओळखा
| चळवळ | कारण | मार्ग |
|---|---|---|
| खिलाफत | खलिफाच्या साम्राज्याचा प्रश्न | मुस्लिमांचे आंदोलन |
| असहकार | सरकारचे अन्याय | चार बहिष्कार |
| मुळशी | शेतकऱ्यांची जमीन | सत्याग्रह |
सरावासाठी प्रश्न
- 1खिलाफत चळवळ का सुरू झाली?
- 2असहकार चळवळीमागील कल्पना कोणती?
- 3असहकाराचा ठराव कोणी मांडला?
- 4असहकार चळवळीतील कोणतेही तीन बहिष्कार सांगा.
- 5गांधीजींनी चळवळ कधी आणि का स्थगित केली?
- 6मुळशी सत्याग्रह कुणी चालवला आणि त्यांना काय शिक्षा झाली?
- 7नागपूर अधिवेशनापूर्वी गांधीजींनी सरकारला कोणता सन्मान परत केला?
- 8चळवळ थांबल्यानंतर गांधीजींचे काय झाले आणि त्यांनी कोणते कार्य हाती घेतले?
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1महायुद्धानंतर ब्रिटिशांनी खलिफाच्या साम्राज्याला धक्का न लावण्याचे आश्वासन पाळले नाही.
- 2ब्रिटिश सत्ता भारतीयांच्या सहकार्यावर टिकली आहे; सहकार्य थांबवले तर ती कोसळेल.
- 3चित्तरंजन दास.
- 4सरकारी कचेऱ्या, न्यायालये, शाळा-महाविद्यालये, परदेशी माल, निवडणुका — कोणतेही तीन.
- 5१२ फेब्रुवारी १९२२ ला; चौरीचौरात हिंसा झाली म्हणून.
- 6सेनापती पांडुरंग महादेव बापट; सहा वर्षांची शिक्षा.
- 7कैसर-ए-हिंद पदक.
- 8मार्च १९२२ मध्ये अटक होऊन सहा वर्षांची शिक्षा झाली, नंतर आजारपणामुळे सुटका; त्यांनी खादी, मद्यबंदी, अस्पृश्यता निवारण असे रचनात्मक कार्य केले.
स्वराज्य पक्ष, सायमन कमिशन, नेहरू अहवाल आणि लाहोर अधिवेशन
एखादे काम आपल्याशिवाय ठरवले गेले तर आपण त्याला विरोध करतो. सायमन कमिशनमध्ये एकही भारतीय नव्हता, म्हणून संपूर्ण देशाने विरोध केला.
असहकार थांबल्यावर विधिमंडळातून लढण्यासाठी स्वराज्य पक्ष निघाला. सायमन कमिशन, नेहरू अहवाल आणि १९२९ चे लाहोर अधिवेशन या घटनांतून काँग्रेसने पूर्ण स्वराज्याचे ध्येय स्वीकारले.
मुख्य कल्पना 1 : स्वराज्य पक्ष (१९२२) — चित्तरंजन दास आणि मोतीलाल नेहरू यांनी निवडणुका लढवून सरकारच्या कामात अडथळे आणण्याची कल्पना मांडली. १९२२ मध्ये स्वराज्य पक्ष स्थापन झाला. १९२३ मध्ये त्याचे अनेक सदस्य केंद्रीय आणि प्रांतिक विधिमंडळात निवडून आले. त्यात लाला लजपतराय, मदन मोहन मालवीय आणि न. चिं. केळकर होते.
मुख्य कल्पना 2 : सायमन कमिशन (१९२८) — १९१९ च्या सुधारणा असमाधानकारक होत्या. म्हणून ब्रिटिशांनी सर जॉन सायमन यांच्या अध्यक्षतेखाली आयोग नेमला, पण त्यात एकही भारतीय सदस्य नव्हता. काँग्रेसने त्यावर बहिष्कार घातला. १९२८ मध्ये आयोग आल्यावर ठिकठिकाणी ‘सायमन परत जा’ अशा घोषणा झाल्या. लाहोरमध्ये लाला लजपतराय यांच्या नेतृत्वातील निदर्शनांवर लाठीमार झाला आणि काही दिवसांतच त्यांचे निधन झाले.
मुख्य कल्पना 3 : नेहरू अहवाल आणि लाहोर अधिवेशन — भारतमंत्री बर्कनहेड यांनी टीका केली की भारतीय नेते सर्वमान्य राज्यघटना तयार करू शकत नाहीत. हे आव्हान स्वीकारून मोतीलाल नेहरू यांच्या अध्यक्षतेखाली सर्वपक्षीय समिती नेमली गेली; तिचा अहवाल ‘नेहरू अहवाल’ (१९२८). डिसेंबर १९२९ च्या लाहोर अधिवेशनात (अध्यक्ष जवाहरलाल नेहरू) काँग्रेसने डोमिनियन दर्जाऐवजी पूर्ण स्वराज्याचे ध्येय स्वीकारले, तिरंगा फडकवला आणि २६ जानेवारी हा स्वातंत्र्य दिन म्हणून पाळण्याचे ठरवले.
- सोपे : स्वराज्य पक्ष कोणी आणि केव्हा काढला? — चित्तरंजन दास व मोतीलाल नेहरू, १९२२.
- मध्यम : काँग्रेसने सायमन कमिशनवर बहिष्कार का घातला? — त्यात एकही भारतीय सदस्य नव्हता.
- परीक्षा-प्रकार : लाहोर अधिवेशनात कोणते ध्येय स्वीकारले? — पूर्ण स्वराज्य.
आकृतीत : विधिमंडळातील लढ्यापासून सायमन विरोधापर्यंत आणि तिथून पूर्ण स्वराज्याच्या ठरावापर्यंतचा प्रवास.
त्याआधी काय घडले? १९२८ मध्ये सायमन कमिशन मुंबईला पोहोचले तेव्हा युसुफ मेहरअली या तरुण नेत्याने ‘सायमन परत जा’ ही घोषणा दिली, अशी नोंद आहे. ती देशभर पसरली. ३० ऑक्टोबर १९२८ ला लाहोरमध्ये निदर्शनांवर लाठीमार झाला आणि लाला लजपतराय जखमी झाले; १७ नोव्हेंबर १९२८ ला त्यांचे निधन झाले.
त्यानंतर काय घडले? डिसेंबर १९२९ मध्ये रावी नदीच्या काठी लाहोर अधिवेशन भरले. त्यापूर्वी, १९२८ च्या कलकत्ता अधिवेशनात काँग्रेसने सरकारला एक वर्षाची मुदत दिली होती की नेहरू अहवाल मान्य करा, नाहीतर चळवळ सुरू होईल. मुदत संपताच पूर्ण स्वराज्याचा ठराव झाला, आणि २६ जानेवारी १९३० ला देशभर स्वातंत्र्याची प्रतिज्ञा घेतली गेली. त्यानंतर गांधीजींनी सविनय कायदेभंग चळवळीची तयारी सुरू केली.
१९२२ स्वराज्य पक्ष; १९२८ सायमन आणि नेहरू अहवाल; १९२९ लाहोर; १९३० प्रतिज्ञा दिन.
नेहरू अहवाल मोतीलाल नेहरू यांच्या समितीचा होता; जवाहरलाल नेहरू लाहोर अधिवेशनाचे अध्यक्ष होते. दोन्ही नावे गोंधळू नका.
आठवणीची युक्ती : ‘२२-२८-२९-३०’ = पक्ष, सायमन, लाहोर, प्रतिज्ञा.
फरक ओळखा
| घटना | वर्ष | मुख्य मुद्दा |
|---|---|---|
| स्वराज्य पक्ष | १९२२ | विधिमंडळातून लढा |
| सायमन कमिशन | १९२८ | एकही भारतीय सदस्य नाही |
| नेहरू अहवाल | १९२८ | सर्वपक्षीय घटना-मसुदा |
| लाहोर अधिवेशन | १९२९ | पूर्ण स्वराज्याचा ठराव |
स्वराज्य पक्ष, सायमन कमिशन, नेहरू अहवाल आणि लाहोर अधिवेशन
ॲपमध्ये ही आकृती हाताने हलवून बघता येते.
ॲपमध्ये उघडासरावासाठी प्रश्न
- 1स्वराज्य पक्षाचे संस्थापक कोण?
- 2सायमन कमिशनला भारतीयांनी विरोध का केला?
- 3लाला लजपतराय यांचे निधन कसे झाले?
- 4नेहरू अहवालाचे अध्यक्ष कोण होते?
- 5लाहोर अधिवेशनाचे अध्यक्ष कोण होते?
- 6लाहोर अधिवेशनात काँग्रेसने कोणत्या ध्येयाचा त्याग केला आणि कोणते स्वीकारले?
- 7नेहरू अहवाल तयार करण्यामागे कोणती टीका होती?
- 8लाहोर ठरावानंतर २६ जानेवारी १९३० ला काय घडले आणि पुढे कोणती चळवळ आली?
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1चित्तरंजन दास आणि मोतीलाल नेहरू.
- 2कारण त्यात एकही भारतीय सदस्य नव्हता.
- 3सायमन विरोधी निदर्शनांवरील लाठीमारात जखमी होऊन काही दिवसांत त्यांचे निधन झाले (१९२८).
- 4मोतीलाल नेहरू.
- 5जवाहरलाल नेहरू.
- 6डोमिनियन दर्जाचे ध्येय सोडले; पूर्ण स्वराज्याचे ध्येय स्वीकारले.
- 7बर्कनहेड म्हणाले की भारतीय नेते सर्वमान्य राज्यघटना तयार करू शकत नाहीत.
- 8देशभर स्वातंत्र्याची प्रतिज्ञा घेतली गेली; पुढे सविनय कायदेभंग चळवळ आली.