जलावरण आणि पाण्याचे वितरण
पाऊस, नदी, विहीर, तलाव, समुद्र आणि बर्फ ही सगळी पाण्याची रूपे आहेत. पृथ्वीवरील या सर्व पाण्याला मिळून जलावरण म्हणतात.
जलावरणात पृथ्वीवरील पाण्याची सर्व रूपे येतात: महासागर, नद्या, तलाव, जलाशय, भूजल आणि वातावरणातील बाष्प. पृथ्वीचा बहुतेक भाग पाण्याने व्यापला आहे म्हणून तिला ‘निळा ग्रह’ किंवा ‘जलग्रह’ म्हणतात.
मुख्य कल्पना 1 : खारे आणि गोडे पाणी — पृथ्वीवरील एकूण पाण्यापैकी सुमारे ९७ टक्के पाणी महासागरांत आहे आणि ते खारे आहे. फक्त ३ टक्के पाणी गोडे आहे. यावरून पिण्यायोग्य पाणी किती कमी आहे हे समजते.
मुख्य कल्पना 2 : गोड्या पाण्याचे वाटप — गोड्या पाण्यापैकी सुमारे ७० टक्के हिमनग आणि हिमनद्यांच्या रूपात, २९ टक्के भूजल आणि फक्त १ टक्के इतर रूपांत (नद्या, तलाव, बाष्प) आहे. म्हणून वापरण्यायोग्य पाणी खूप मर्यादित आहे.
मुख्य कल्पना 3 : पाणी वाचवणे — वापरण्यायोग्य पाणी कमी असल्यामुळे पावसाचे पाणी साठवणे, गळती थांबवणे, भूजल वाढवणे आणि पाण्याचा काटकसरीने वापर करणे आवश्यक आहे.
- सोपे : महासागरांत किती पाणी? — सुमारे ९७ %.
- मध्यम : गोडे पाणी एकूण पाण्याच्या किती? — सुमारे ३ %.
- परीक्षा-प्रकार : गोड्या पाण्याचा सर्वात मोठा साठा? — हिमनग आणि हिमनद्या (७० %).
आकृतीत : पाण्याचे वितरण.
९७ खारे, ३ गोडे; ७०-२९-१.
जास्त पाणी असल्यामुळे पिण्यास पाणी भरपूर आहे असे नाही; फक्त ३ टक्के गोडे असून त्यातही बहुतेक बर्फ आहे.
आठवणीची युक्ती : ९७ % खारे, ३ % गोडे. आठवणीची युक्ती: "९७ खारट, ३ गोड".
फरक ओळखा
| प्रकार | प्रमाण | स्थान |
|---|---|---|
| खारे पाणी | ९७ % | महासागर |
| गोडे पाणी | ३ % | बर्फ, भूजल, नद्या |
| गोड्यातील बर्फ | ७० % | हिमनग, हिमनद्या |
सरावासाठी प्रश्न
- 1जलावरण म्हणजे काय?
- 2पृथ्वीला ‘निळा ग्रह’ का म्हणतात?
- 3खारे आणि गोडे पाणी यांचे प्रमाण सांगा.
- 4गोड्या पाण्याचे वाटप कसे आहे?
- 5वापरण्यायोग्य पाणी कमी का आहे?
- 6पाणी वाढवण्यासाठी तीन उपाय सांगा.
- 7भूजलाचे स्रोत कोणते?
- 8महासागराच्या पाण्याचे उपयोग लिहा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1पृथ्वीवरील पाण्याची सर्व रूपे.
- 2बहुतेक भाग पाण्याने व्यापलेला आहे.
- 3खारे ९७ %, गोडे ३ %.
- 4७० % बर्फ, २९ % भूजल, १ % इतर.
- 5गोडे पाणी ३ % आणि त्यात बहुतेक बर्फ.
- 6पाऊस साठवणे, गळती थांबवणे, काटकसर.
- 7पाऊस, नद्या, तलाव यांतून जमिनीत मुरणारे पाणी.
- 8मीठ, मासे, वाहतूक, हवामान नियंत्रण.
महासागर आणि सागरतळ
जमिनीवर जसे डोंगर, मैदान आणि दऱ्या असतात, तसेच समुद्राच्या पाण्याखालीही उंचसखल आकार असतात; ते आपल्याला दिसत नाहीत इतकेच.
दोन किंवा अधिक खंडांमध्ये पसरलेल्या खाऱ्या पाण्याच्या विशाल क्षेत्राला महासागर म्हणतात. सागरतळाची रचना खंडांवरील भूरूपांसारखी विविध असते; महासागरांची सरासरी खोली सुमारे ३,७३० मीटर (पुस्तकानुसार) आहे.
मुख्य कल्पना 1 : पाच महासागर — पृथ्वीवर पॅसिफिक, अटलांटिक, हिंदी, दक्षिण (अंटार्क्टिक) आणि आर्क्टिक असे पाच महासागर आहेत. पॅसिफिक सर्वांत मोठा आणि आर्क्टिक सर्वांत लहान आहे. पुस्तकातील क्षेत्रफळे: पॅसिफिक सुमारे १६.६ कोटी, अटलांटिक ८.७ कोटी, हिंदी ७.३ कोटी, दक्षिण २ कोटी आणि आर्क्टिक १.३ कोटी चौ. किमी.
मुख्य कल्पना 2 : खंडीय मंच आणि उतार — किनाऱ्याजवळ मंद उताराचा, उथळ पाण्याचा खंडांचा बुडालेला भाग म्हणजे खंडीय मंच. येथे माशांची मोठी क्षेत्रे, खनिज तेल आणि नैसर्गिक वायू मिळतात; उदा. अरबी समुद्रातील मुंबई हाय. त्यानंतर तीव्र उताराचा खंडीय उतार येतो (पुस्तकानुसार खोली २०० ते ३००० मी).
मुख्य कल्पना 3 : खोल सागरतळ — उतारानंतरचा मंद उताराचा तळ म्हणजे अथांग मैदान; तेथे बुडलेली उंच प्रदेशे, पर्वत आणि पठारे असतात. समुद्रातील पर्वतरांगा पाण्याबाहेर आल्या तर महासागरी बेटे बनतात (उदा. अंदमान-निकोबार); हिंदी महासागरात चागोस पठार आहे. अरुंद आणि अतिखोल भागाला सागरी खंदक म्हणतात; प्रशांत महासागरातील मारियाना खंदक सर्वांत खोल आहे.
- सोपे : सर्वांत मोठा महासागर? — पॅसिफिक.
- मध्यम : मुंबई हाय कोणत्या भागात? — खंडीय मंच (अरबी समुद्र).
- परीक्षा-प्रकार : सर्वांत खोल खंदक? — मारियाना.
आकृतीत : किनाऱ्यापासून खोल समुद्रापर्यंत सागरतळ.
पुस्तकात मारियाना खंदकाची खोली ११,०३४ मी दिली आहे; नव्या अचूक मोजणीनुसार चॅलेंजर डीपची खोली सुमारे १०,९३५ मी (±६ मी) मानली जाते, इतर मोहिमांच्या आकड्यांत काही मीटरचा फरक आहे (अनेक स्रोतांनुसार; पुस्तकाशी तपासा).
मंच → उतार → मैदान → खंदक.
समुद्राचा तळ सपाट नसतो; त्यात पर्वत, पठारे, मैदाने आणि खंदक असतात.
आठवणीची युक्ती : मंच (उथळ) → उतार → अथांग मैदान → खंदक (खोल). आठवणीची युक्ती: "मंच उथळ, खंदक खोल".
फरक ओळखा
| भाग | वैशिष्ट्य | महत्त्व |
|---|---|---|
| खंडीय मंच | उथळ, मंद उतार | मासेमारी, तेल, वायू |
| खंडीय उतार | तीव्र उतार | खोली २००–३००० मी |
| सागरी खंदक | अरुंद, अतिखोल | मारियाना खंदक |
सरावासाठी प्रश्न
- 1महासागर म्हणजे काय?
- 2पाच महासागरांची नावे सांगा.
- 3खंडीय मंचाचे महत्त्व लिहा.
- 4खंडीय उतार आणि अथांग मैदान यांतील फरक सांगा.
- 5महासागरी बेटे कशी तयार होतात? उदाहरण द्या.
- 6सागरी खंदक म्हणजे काय? सर्वांत खोल कोणता?
- 7पॅसिफिक आणि आर्क्टिक यांच्या क्षेत्रफळाचा फरक किती (कोटी चौ. किमी)?
- 8नकाशावर पाच महासागर वेगवेगळ्या रंगांनी दाखवा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1खंडांमधील खाऱ्या पाण्याचे विशाल क्षेत्र.
- 2पॅसिफिक, अटलांटिक, हिंदी, दक्षिण, आर्क्टिक.
- 3मासेमारी, तेल, वायू आणि खनिजे.
- 4उतार तीव्र; मैदान मंद उताराचे आणि खोल तळाशी.
- 5सागरी पर्वत पाण्याबाहेर आले की; अंदमान-निकोबार.
- 6अरुंद अतिखोल भाग; मारियाना.
- 7सुमारे १६.६ − १.३ = १५.३ कोटी चौ. किमी.
- 8विद्यार्थ्याने नकाशावर दाखवावे.
भरती-ओहोटी
कोकणातील किनाऱ्यावर गेलो की कधी पाणी जवळ येते आणि कधी दूर जाते. समुद्राच्या पाण्याची पातळी अशी ठरावीक काळाने वर-खाली होण्याला भरती-ओहोटी म्हणतात.
समुद्राच्या पाण्याची पातळी ठरावीक काळाने वर चढणे म्हणजे भरती आणि खाली उतरणे म्हणजे ओहोटी. एका दिवसात (२४ तासांत) बहुतेक ठिकाणी भरती-ओहोटी एकदा किंवा दोनदा येते.
मुख्य कल्पना 1 : भरतीची कारणे — चंद्र पृथ्वीच्या जवळ असल्याने त्याचे गुरुत्वाकर्षण समुद्राचे पाणी ओढून पातळी वाढवते. सूर्य दूर असल्याने त्याचे गुरुत्वाकर्षण कमी परिणाम करते. पृथ्वीच्या फिरण्यामुळे निर्माण होणारे अपकेंद्री बल आणि गुरुत्वबल यांचा परिणामही असतो; म्हणून चंद्राच्या समोरच्या आणि त्याच्या विरुद्ध बाजूला एकाच वेळी भरती येते.
मुख्य कल्पना 2 : वेळ दररोज का बदलते? — दोन भरतींमधील अंतर प्रत्यक्षात १२ तास २५ मिनिटे असते, कारण चंद्राला एक फेरी पूर्ण करायला ५० मिनिटे जास्त लागतात. म्हणजे आज सकाळी ६:०० वाजता भरती असेल तर संध्याकाळी ६:२५ आणि उद्या सकाळी ६:५० वाजता येते.
मुख्य कल्पना 3 : उधाणाची आणि भाटाची भरती — अमावस्या आणि पौर्णिमेला सूर्य, चंद्र आणि पृथ्वी एका रेषेत येतात, त्यांचे बल एकत्र येते आणि सर्वांत जास्त भरती (उधाण भरती) आणि सर्वांत कमी ओहोटी येते. शुक्ल आणि कृष्ण पक्षातील अष्टमीला सूर्य-चंद्र काटकोनात असतात, बल विभागले जाते आणि भरती-ओहोटीतील फरक सर्वांत कमी (भाटाची भरती) असतो.
- सोपे : भरतीचे मुख्य कारण? — चंद्राचे गुरुत्वाकर्षण.
- मध्यम : दोन भरतींमधील अंतर? — १२ तास २५ मिनिटे.
- परीक्षा-प्रकार : उधाण भरती कधी? — अमावस्या आणि पौर्णिमेला.
आकृतीत : भरती-ओहोटीची मुख्य कारणे.
अनेक स्रोतांनुसार दोन लगतच्या भरतींमधील सरासरी अंतर सुमारे १२ तास २५ मिनिटे असते आणि चंद्रदिवस सुमारे २४ तास ५० मिनिटांचा असतो (अनेक स्रोतांनुसार; पुस्तकाशी तपासा).
१२ तास २५ मिनिटे.
भरती दर १२ तासांनी अगदी त्याच वेळी येत नाही; ती दर वेळी २५ मिनिटे उशिरा येते.
आठवणीची युक्ती : चंद्र जवळ = मोठा परिणाम; सूर्य दूर = लहान. आठवणीची युक्ती: "अमा-पौर्णिमा = उधाण".
फरक ओळखा
| मुद्दा | उधाण भरती | भाटाची भरती |
|---|---|---|
| कधी | अमावस्या, पौर्णिमा | दोन्ही पक्षातील अष्टमी |
| सूर्य-चंद्र-पृथ्वी | एका रेषेत | काटकोनात |
| परिणाम | सर्वाधिक भरती, सर्वांत कमी ओहोटी | भरती-ओहोटीचा फरक कमी |
सरावासाठी प्रश्न
- 1भरती-ओहोटी म्हणजे काय?
- 2भरतीची तीन कारणे लिहा.
- 3सूर्यापेक्षा चंद्राचा भरतीवर जास्त परिणाम का?
- 4आज सकाळी ६ वाजता भरती असेल तर उद्या कधी येईल?
- 5उधाण भरती आणि भाटाची भरती यांतील फरक सांगा.
- 6भरती-ओहोटीचे फायदे सांगा.
- 7एकाच वेळी विरुद्ध बाजूलाही भरती का येते?
- 8कोकणातील भरती-ओहोटीच्या वेळा तीन दिवस नोंदवा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1समुद्राची पातळी ठरावीक काळाने वर-खाली होणे.
- 2चंद्र-सूर्याचे गुरुत्वाकर्षण आणि पृथ्वीचे अपकेंद्री बल.
- 3चंद्र पृथ्वीच्या जवळ आहे.
- 4उद्या सकाळी ६:५० ला.
- 5उधाण: जास्त फरक; भाट: कमी फरक.
- 6बंदरात जहाजे येतात, मासेमारी, भरती-ऊर्जा, खारफुटीचे रक्षण.
- 7अपकेंद्री बलामुळे विरुद्ध बाजूला पाणी फेकले जाते.
- 8विद्यार्थ्याने स्वतः नोंदवावे.
जीवावरण
झाड जमिनीत वाढते, पक्षी हवेत उडतो आणि मासा पाण्यात राहतो. जिथे जिथे सजीव राहतात तो सगळा भाग मिळून जीवावरण होतो.
जीवावरण म्हणजे शिलावरण, जलावरण आणि वातावरण यांच्या ज्या भागात सजीव राहतात तो भाग. जीवनासाठी सर्वात अनुकूल क्षेत्र जमिनीपासून सुमारे ८ ते १० किमी उंचीपर्यंत, शिलावरणात सुमारे २ किमी आणि जलावरणात सुमारे १०,००० मीटर खोलीपर्यंत आहे (पुस्तकानुसार).
मुख्य कल्पना 1 : सजीवांचे वर्गीकरण — राहण्याच्या जागेनुसार सजीव तीन गटांत विभागतात: स्थलचर (जमिनीवर, उदा. हत्ती), जलचर (फक्त पाण्यात, उदा. व्हेल, जेलीफिश, ऑक्टोपस) आणि उभयचर. उभयचर प्राण्यांचे जीवन दोन टप्प्यांचे असते: पहिल्या अळी अवस्थेत ते पाण्यात राहतात आणि प्रौढ झाल्यावर जमिनीवर; उदा. बेडूक.
मुख्य कल्पना 2 : वनस्पती — वनस्पती जीवावरणातील सर्वांत महत्त्वाचा घटक असून अन्नसाखळीत मुख्य भूमिका बजावतात. झाडे, वेली, गवत आणि झुडपे जमिनीवर वाढतात; शैवाल आणि एलोडिया पाण्याखाली; कमळ आणि जलपर्णी पाण्याच्या पृष्ठभागावर तरंगतात.
मुख्य कल्पना 3 : जीवावरणाचे महत्त्व — जीवावरण पृथ्वीवरील जीवनासाठी अन्न, पाणी आणि हवा पुरवते. सर्व सजीव एकमेकांवर आणि भोवतालच्या निर्जीव घटकांवर अवलंबून असतात. वनस्पती ऑक्सिजन देतात आणि तापमान नियंत्रित करतात; प्राणी परागीभवन आणि बीजप्रसार करतात; सूक्ष्मजीव मृत अवशेष कुजवून मातीची सुपीकता वाढवतात.
- सोपे : बेडूक कोणत्या गटात? — उभयचर.
- मध्यम : व्हेल कोणत्या गटात? — जलचर.
- परीक्षा-प्रकार : मातीची सुपीकता कोण वाढवते? — सूक्ष्मजीव.
आकृतीत : सजीवांचे गट.
स्थल-जल-उभय.
बेडूक फक्त पाण्यात राहतो असे नाही; तो पाणी आणि जमीन दोन्हीकडे राहतो म्हणून उभयचर.
आठवणीची युक्ती : स्थलचर = जमीन; जलचर = पाणी; उभयचर = दोन्ही. आठवणीची युक्ती: "उभय = दोन्ही".
फरक ओळखा
| गट | राहण्याची जागा | उदाहरण |
|---|---|---|
| स्थलचर | जमीन | हत्ती |
| जलचर | फक्त पाणी | व्हेल, ऑक्टोपस |
| उभयचर | पाणी आणि जमीन | बेडूक |
सरावासाठी प्रश्न
- 1जीवावरण म्हणजे काय?
- 2जीवावरणाचा विस्तार किती आहे (पुस्तकानुसार)?
- 3सजीवांचे तीन गट आणि प्रत्येकाचे उदाहरण लिहा.
- 4उभयचर म्हणजे काय? बेडकाचे उदाहरण सांगा.
- 5पाण्यात वाढणाऱ्या दोन वनस्पतींची नावे सांगा.
- 6वनस्पतींचे जीवावरणातील महत्त्व सांगा.
- 7सूक्ष्मजीवांचे काम काय?
- 8मानव, मासा आणि बेडूक कुठे कुठे राहतात त्याचा तक्ता तयार करा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1सजीव राहतात तो शिला-जल-वातावरणाचा भाग.
- 2सुमारे ८–१० किमी वर, २ किमी जमिनीत, १०,००० मी पाण्यात.
- 3स्थलचर: हत्ती; जलचर: व्हेल; उभयचर: बेडूक.
- 4जीवनाचे दोन टप्पे: अळी पाण्यात, प्रौढ जमिनीवर.
- 5शैवाल, एलोडिया, कमळ.
- 6ऑक्सिजन, अन्न, तापमान नियंत्रण, हवा शुद्ध.
- 7मृत अवशेष कुजवून माती सुपीक करतात.
- 8माणूस: जमीन; मासा: पाणी; बेडूक: दोन्ही.