भारत, पर्शियन आणि ग्रीक संस्कृती
शेजारच्या गावातील लोक आपल्याकडे येतात, आपण त्यांच्याकडे जातो; त्यातून नवे पदार्थ, शब्द आणि पद्धती आपल्याकडे येतात. देशांच्या बाबतीतही असेच घडते.
प्राचीन भारताचे पर्शिया (इराण) आणि ग्रीस यांच्याशी व्यापार, राजकारण आणि कलेचे संबंध होते. त्यातून भारतीय कला, प्रशासन आणि लिपींवर काही प्रभाव पडला.
मुख्य कल्पना 1 : पर्शियन संस्कृतीचा प्रभाव — पर्शियन साम्राज्याला ‘अकेमेनिड साम्राज्य’ म्हणत. भारतीय उपखंडाचा वायव्य भाग (गांधार आणि सिंध) त्याचा भाग होता. साम्राज्य प्रांतांत विभागले होते; करव्यवस्था, गुप्तचर यंत्रणा आणि अधिकाऱ्यांची उतरंड या प्रांतांवर आधारित होती. मौर्य प्रशासनावर या पद्धतीचा थोडा प्रभाव दिसतो. अशोकाच्या काही शिलालेखांतील खरोष्ठी आणि अरमाईक लिप्या पर्शियन प्रभाव दर्शवतात, तर अशोकस्तंभांच्या शीर्षांवरील सिंह, घोडा, बैल यांच्या आकृत्यांत पर्शियन शैली दिसते. भारत पर्शियाला कापड, मोती, मसाले आणि हत्ती पाठवी; मौल्यवान धातू तेथून येत.
मुख्य कल्पना 2 : अलेक्झांडर आणि इंडो-ग्रीक — इ.स.पू. ३२६ मध्ये मॅसेडोनियाचा राजा अलेक्झांडर पर्शियाला जिंकून भारताच्या वायव्य भागात आला. त्याने सिंधू प्रदेशातील अनेक लहान राज्ये आपल्या ताब्यात आणली. त्याच्या मृत्यूनंतर त्याचे साम्राज्य लहान राज्यांत विभागले; त्यांना इंडो-ग्रीक राज्ये म्हणतात. मौर्य सम्राट चंद्रगुप्त, बिंदुसार आणि अशोक यांचे ग्रीक राजांशी राजकीय संबंध होते. मेगॅस्थेनिस हा चंद्रगुप्ताच्या दरबारातील ग्रीक राजदूत; त्याने ‘इंडिका’ हा ग्रंथ लिहिला, जो मौर्यकालीन समाज, प्रशासन, शेती आणि व्यापाराची माहिती देतो.
मुख्य कल्पना 3 : गांधार कला आणि इंडो-ग्रीक नाणी — कुशाण काळात भारतात ‘गांधार कला’ नावाची नवी कलाशैली उदयास आली. तिच्यावर ग्रीक शिल्पपरंपरेचा प्रभाव होता. गौतम बुद्धांच्या अनेक गांधार शैलीतील मूर्ती सापडल्या असून त्यांचे चेहरे ग्रीक चेहऱ्यांसारखे दिसतात. बॅक्ट्रियाच्या ग्रीक राजांनी पाडलेली नाणी ‘इंडो-ग्रीक नाणी’ म्हणून ओळखली जातात आणि त्यांवर ग्रीक प्रभाव स्पष्ट दिसतो.
- सोपे : अकेमेनिड साम्राज्य कोणाचे? — पर्शियाचे (इराणचे).
- मध्यम : ‘इंडिका’ कोणी लिहिला? — मेगॅस्थेनिसने.
- परीक्षा-प्रकार : अलेक्झांडर भारतात इ.स.पू. ३२६ मध्ये आला; आजपासून (इ.स. २०२६) किती वर्षे झाली? — ३२६ + २०२६ = २३५२ वर्षे.
आकृतीत : चार खुणा : लिपी, स्तंभ-शीर्षे, गांधार कला आणि मेगॅस्थेनिसचा ‘इंडिका’.
अशोकाच्या १३ व्या शिलालेखात पाच ग्रीक राजांची नावे आहेत : अँटिओकस (सिरिया), टॉलेमी (इजिप्त), अँटिगोनस (मॅसेडोनिया), मॅगस (सायरीन) आणि अलेक्झांडर (एपिरस). अशोकाने लिहिले की त्याचा धम्माचा विजय सहाशे योजने (हजारो किलोमीटर) दूर, जेथे अँटिओकस राज्य करतो तेथवर पोहोचला आहे. म्हणजे दगडावर कोरलेल्या त्याच्याच शब्दांत तेव्हाच्या भारताचा दूरच्या ग्रीक राजांशी संपर्क दिसतो. कंदाहार येथे ग्रीक भाषेतील अशोकाचा लेखही सापडला आहे.
पर्शिया = लिपी, स्तंभशीर्षे, प्रशासन; ग्रीस = गांधार कला, नाणी, मेगॅस्थेनिस.
गांधार कलेवर ग्रीक प्रभाव आहे, पण तिचा विषय बुद्ध आहे; ती भारतीय आणि ग्रीक कल्पनांचा संगम आहे.
पर्शिया = लिपी + स्तंभ; ग्रीस = कला + नाणी + इंडिका. आठवणीची युक्ती : ‘पर-लि-स्तं, ग्री-क-ना-इं’.
फरक ओळखा
| संस्कृती | भारतावर प्रभाव | उदाहरण |
|---|---|---|
| पर्शियन | लिपी, प्रशासन, कला | खरोष्ठी, अरमाईक, स्तंभशीर्षे |
| ग्रीक | कला आणि नाणी | गांधार कला, इंडो-ग्रीक नाणी |
| ग्रीक | लेखन | मेगॅस्थेनिसचा इंडिका |
सरावासाठी प्रश्न
- 1अकेमेनिड साम्राज्याचा भारताच्या कोणत्या भागाशी संबंध होता?
- 2पर्शियन प्रभाव दाखवणाऱ्या दोन गोष्टी सांगा.
- 3अशोकस्तंभाच्या शीर्षावर कोणते प्राणी आहेत?
- 4अलेक्झांडर भारतात कधी आला?
- 5मेगॅस्थेनिस कोण होता आणि त्याने काय लिहिले?
- 6गांधार कला म्हणजे काय?
- 7अशोकाच्या १३ व्या शिलालेखावरून ग्रीक राजांशी संपर्काबद्दल काय कळते?
- 8दुसऱ्या देशाच्या संपर्कातून तुम्ही शिकलेली एक गोष्ट (पदार्थ, शब्द किंवा खेळ) लिहा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1वायव्य भाग — गांधार आणि सिंध.
- 2खरोष्ठी-अरमाईक लिप्या; स्तंभशीर्षांवरील प्राण्यांच्या आकृत्या.
- 3सिंह, घोडा आणि बैल.
- 4इ.स.पू. ३२६ मध्ये.
- 5चंद्रगुप्त मौर्याच्या दरबारातील ग्रीक राजदूत; ‘इंडिका’.
- 6ग्रीक शिल्पपरंपरेचा प्रभाव असलेली कुशाण काळातील कलाशैली; बुद्धमूर्तींचे ग्रीकसारखे चेहरे.
- 7अशोकाच्या काळात भारताचा सिरिया, इजिप्त आणि मॅसेडोनियासारख्या दूरच्या ग्रीक राज्यांशी संपर्क होता.
- 8उदा. चहा, पाव किंवा क्रिकेट — दुसऱ्या देशातून आले; नाव आणि कसे आले ते लिहा.
भारत आणि रोम : सागरी व्यापार
बाजारात दूरच्या देशातून आलेली वस्तू महाग असते. प्राचीन काळीही दूरच्या देशांतून आलेल्या वस्तूंना मोठी किंमत होती आणि भारताचा माल रोमपर्यंत जात असे.
इ.स.च्या पहिल्या-दुसऱ्या शतकात भारत आणि रोम यांच्यात मोठा सागरी व्यापार चालला. दक्षिण भारतातील आणि पश्चिम किनाऱ्यावरील बंदरे त्यात महत्त्वाची होती.
मुख्य कल्पना 1 : रोमन व्यापाराचे जाळे — इ.स.च्या पहिल्या आणि दुसऱ्या शतकात भारत-रोम व्यापार भरभराटीला आला. इजिप्तमधील अलेक्झांड्रिया बंदराची त्यात मोठी भूमिका होती; अरब व्यापारी भारतीय माल तेथे नेत आणि तेथून तो युरोपच्या अनेक देशांत जाई. काही रोमन व्यापारी दक्षिण भारतीय बंदरांमार्गे थेट भारतात येऊन कापड, मसाले, मौल्यवान रत्ने आणि औषधी वनस्पती मोठ्या प्रमाणात खरेदी करीत. आजही भारताच्या किनारी भागात हजारो रोमन नाणी सापडतात, यावरून त्या व्यापाराचे प्रमाण दिसते.
मुख्य कल्पना 2 : पुराव्याची ठिकाणे — कोल्हापूर येथील उत्खननात रोमन बनावटीच्या कांस्य वस्तू सापडल्या. तमिळनाडूतील अरिकामेडू येथे अनेक रोमन मूळ असलेल्या वस्तू सापडल्या. तेर (धाराशिव जिल्हा) हे सातवाहन काळातील इंडो-रोमन व्यापाराचे महत्त्वाचे केंद्र होते; तेथे रोमन नाणी, मडकी, काचेचे मणी आणि हस्तिदंती वस्तू सापडल्या. तेरचे कापड, मोती, दागिने आणि हस्तकला रोमच्या बाजारात लोकप्रिय होती.
मुख्य कल्पना 3 : काळे सोने — मिरी — भारतातून निर्यात होणारी काळी मिरी युरोपमध्ये अत्यंत मौल्यवान मानली जाई; रोममध्ये ती इतकी महाग होती की तिला ‘काळे सोने’ म्हणत. रोमन जेवणात मसाल्यांचे प्रकार कमी होते आणि मिरी चवीसाठी व आरोग्यासाठी महत्त्वाची होती. दक्षिण भारतातील बंदरांमधून मिरी मोठ्या प्रमाणात रोमला जाई आणि रोमन व्यापारी ती सोन्याच्या नाण्यांत विकत घेत. रोमन लेखक प्लिनीने लिहिले की मसाल्यांसाठी रोममधून दरवर्षी खूप सोने बाहेर जाते.
- सोपे : रोमन लोक मिरीला काय म्हणत? — काळे सोने.
- मध्यम : रोमन बनावटीच्या कांस्य वस्तू कोठे सापडल्या? — कोल्हापूर येथे.
- परीक्षा-प्रकार : रोमन व्यापारी मिरी कशाने विकत घेत? — सोन्याच्या नाण्यांनी.
आकृतीत : माल भारतातून बंदरांमार्गे अलेक्झांड्रियाला आणि रोमला; बदल्यात सोन्याची नाणी भारतात.
इ.स.च्या पहिल्या शतकाच्या मध्याला रोमन इजिप्तमधील एका ग्रीक भाषिक व्यापाऱ्याने (त्याचे नाव माहीत नाही) ‘पेरिप्लस ऑफ द एरिथ्रियन सी’ हे समुद्रप्रवासाचे मार्गदर्शक पुस्तक लिहिले. त्यात त्याने भारताच्या पश्चिम किनाऱ्यावरील बंदरे नोंदवली : वायव्येस बारिगाझा (आजचे भडोच) आणि दक्षिणेस मुझिरिस. कोणत्या बंदरात काय विकावे आणि काय घ्यावे, हेही त्याने सांगितले; मुझिरिसहून मिरी मोठ्या प्रमाणात जाते आणि तेथे भरपूर नाणी येतात. म्हणजे आपल्या बंदरांची नावे परदेशी व्यापाऱ्यांच्या हातातल्या पुस्तकात होती.
माल — कापड, मसाले, रत्ने, औषधे; मार्ग — बंदरे → अलेक्झांड्रिया → रोम; पुरावा — नाणी, कोल्हापूर, अरिकामेडू, तेर.
मिरी भारतातून रोमला जाई आणि सोने भारतात येई; उलट नाही.
काळे सोने = मिरी; पुरावे = कोल्हापूर, अरिकामेडू, तेर. आठवणीची युक्ती : ‘मिरी म्हणजे सोने’ — सोन्याच्या भावाने विकली!
फरक ओळखा
| ठिकाण | सापडलेले / भूमिका |
|---|---|
| कोल्हापूर | रोमन बनावटीच्या कांस्य वस्तू |
| अरिकामेडू | रोमन मूळ असलेल्या अनेक वस्तू |
| तेर | रोमन नाणी, मडकी, मणी, हस्तिदंत |
| अलेक्झांड्रिया | इजिप्तमधील बंदर; माल युरोपात |
सरावासाठी प्रश्न
- 1भारत-रोम व्यापार कोणत्या शतकांत भरभराटीला आला?
- 2अलेक्झांड्रिया बंदराची भूमिका सांगा.
- 3रोमन व्यापारी भारतातून काय खरेदी करीत?
- 4कोल्हापूर आणि अरिकामेडू येथे काय सापडले?
- 5तेर कशासाठी प्रसिद्ध होते?
- 6मिरीला ‘काळे सोने’ का म्हणत?
- 7पेरिप्लसच्या पुस्तकावरून भारताच्या बंदरांबद्दल काय कळते?
- 8आज भारत कोणत्या वस्तू बाहेरच्या देशांना विकतो? तीन नावे लिहा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1पहिल्या आणि दुसऱ्या शतकात.
- 2भारतीय माल येथे येई आणि येथून तो युरोपच्या देशांत जाई.
- 3कापड, मसाले, मौल्यवान रत्ने आणि औषधी वनस्पती.
- 4रोमन बनावटीच्या कांस्य वस्तू आणि रोमन मूळ असलेल्या वस्तू.
- 5इंडो-रोमन व्यापाराचे केंद्र म्हणून; तेथे रोमन नाणी आणि वस्तू सापडल्या.
- 6कारण ती रोममध्ये इतकी महाग होती आणि मोठ्या प्रमाणात सोन्याच्या बदल्यात विकत घेतली जाई.
- 7बारिगाझा (भडोच) आणि मुझिरिस ही बंदरे परदेशी व्यापाऱ्यांना माहीत आणि महत्त्वाची होती.
- 8उदा. चहा, मसाले, कापड, तांदूळ किंवा सॉफ्टवेअर सेवा.
भारत आणि शेजारील देश
शेजारचे मित्र आपल्या घरी येतात, त्यांचे सण आपण पाहतो आणि आपले त्यांना सांगतो. प्राचीन भारत आणि त्याचे शेजारी देश यांच्यातही असे संबंध होते.
समुद्रमार्गे व्यापार, बौद्ध आणि हिंदू धर्माचा प्रसार आणि साहित्य व कलेची देवाणघेवाण यांमुळे श्रीलंका, चीन आणि आग्नेय आशियात भारतीय संस्कृतीचा प्रभाव पसरला.
मुख्य कल्पना 1 : श्रीलंका — बौद्ध धर्म पसरवण्यासाठी सम्राट अशोकाने मुलगा महेंद्र आणि मुलगी संघमित्रा यांना श्रीलंकेत पाठवले. श्रीलंकेच्या ‘महावंस’ या बौद्ध ग्रंथात दोघांची नावे आहेत. स्थानिक परंपरेनुसार संघमित्रेने नेलेल्या बोधिवृक्षाच्या फांदीपासूनच अनुराधापूरचा बोधिवृक्ष वाढला. श्रीलंकेतील मोती आणि मौल्यवान कच्च्या मालाला भारतात मोठी मागणी होती. सिगिरिया येथे इ.स.च्या ५ व्या शतकात राजा कश्यपाने गुहा खोदली; तेथील भित्तिचित्रांची शैली अजिंठ्याच्या चित्रांसारखी आहे. पाली भाषेतील ‘महावंस’ आणि ‘दीपवंस’ हे ग्रंथ दोन देशांतील संबंधांची माहिती देतात.
मुख्य कल्पना 2 : चीन आणि रेशीम मार्ग — भारत आणि चीन यांच्यात प्राचीन काळापासून व्यापार आणि सांस्कृतिक संबंध होते. सम्राट हर्षवर्धनाने चीनच्या दरबारात आपला प्रतिनिधी पाठवला. चीनचे रेशमी कापड भारतात ‘चिनांशुक’ नावाने ओळखले जाई आणि त्याला भारतात मोठी मागणी होती; भारतीय व्यापारी ते पश्चिमेकडे पाठवीत. भारत, अफगाणिस्तान आणि मध्य आशियातून जाणारा हा खुश्कीचा मार्ग ‘रेशीम मार्ग’ (सिल्क रूट) म्हणून ओळखला जातो; मुंबईजवळील पालघर जिल्ह्यातील नालासोपारा हे या मार्गावरील शहर होते. फा हियान आणि युआन च्वांग हे भिक्खू रेशीम मार्गाने भारतात आले. इ.स.च्या पहिल्या शतकात चिनी सम्राट ‘मिंग’च्या निमंत्रणावरून धर्मरक्षित आणि कश्यप मातंग या भिक्खूंनी चीनमध्ये जाऊन अनेक बौद्ध ग्रंथांचे चिनी भाषेत भाषांतर केले; त्यानंतर चीनमध्ये बौद्ध धर्माचा प्रसार वाढला.
मुख्य कल्पना 3 : आग्नेय आशिया — भारतीय व्यापारी समुद्रमार्गे मसाले, कापड, रत्ने आणि धातू घेऊन आग्नेय आशियात जात; काहींनी तेथेच वस्ती केली तर काहींनी स्वतंत्र राज्ये स्थापली. भिक्खूंनी बौद्ध तत्त्वज्ञान पसरवले. कंबोडियातील ‘फुनान’ राज्याची स्थापना इ.स.च्या पहिल्या शतकात झाली; चिनी परंपरेनुसार ते कौंडिण्य नावाच्या भारतीयाने स्थापले आणि तेथील लोकांना संस्कृत येई; तेथे संस्कृतातील एक शिलालेख आजही आहे. इंडोनेशियातील ‘श्रीविजय’ साम्राज्य बौद्ध ग्रंथांच्या आणि संस्कृतच्या अभ्यासाचे केंद्र होते. पुढे शिव आणि विष्णूची मंदिरे बांधली गेली. अंगकोर वाट मंदिर आणि बोरोबुदूर स्तूप हे भारतीय प्रभावाची साक्ष देतात, आणि इंडोनेशियात आजही रामायण-महाभारतावर आधारित नृत्यनाट्ये लोकप्रिय आहेत.
- सोपे : महेंद्र आणि संघमित्रा कोठे गेले? — श्रीलंकेत.
- मध्यम : चीनचे रेशमी कापड भारतात कोणत्या नावाने? — चिनांशुक.
- परीक्षा-प्रकार : श्रीविजय कोठे आहे? — इंडोनेशियात.
आकृतीत : चार दिशांचे संबंध : श्रीलंका, चीन, कंबोडिया आणि इंडोनेशिया.
इ.स. ६७१ मध्ये चीनचा भिक्खू यी जिंग भारताला निघाला. तो चीनहून परतणाऱ्या एका पर्शियन व्यापारी जहाजात बसला आणि श्रीविजय राज्यात सहा महिने थांबून संस्कृत शिकला. मग समुद्रमार्गे भारतात पोहोचला. त्याने चिनी भिक्खूंना सांगितले की भारतात जाण्यापूर्वी श्रीविजयमध्ये एक-दोन वर्षे राहून संस्कृत शिका; त्याच्या मते तेथील विहारांत सुमारे एक हजार भिक्खू राहत. म्हणजे इंडोनेशियाच्या बेटांवर भारतीय भाषेची शाळा चालत होती.
इ.स.च्या सातव्या शतकात चीनचा विद्वान भिक्खू युआन च्वांग (सुवान झांग) बौद्ध अभ्यासासाठी भारतात आला. त्याने नालंदा विद्यापीठात अनेक वर्षे अभ्यास केला. परत जाताना त्याच्याकडे ६०० हून अधिक हस्तलिखिते होती. मध्य आशियातील वाळवंटी मार्गाने तो चीनला गेला, आणि तेथे सम्राटाने भाषांतरासाठी विशेष केंद्र उभारले. पाठ्यपुस्तकानुसार त्याने स्वतः ७५ हून अधिक बौद्ध ग्रंथ चिनी भाषेत भाषांतरित केले. त्याने लिहिलेले प्रवासवर्णन आजही भारताच्या इतिहासाचा महत्त्वाचा स्रोत आहे.
चिनी परंपरेनुसार कंबोडियाच्या फुनान राज्याचा संस्थापक कौंडिण्य नावाचा भारतीय होता. स्थानिक आख्यायिकेत त्याने सोमा नावाच्या नागराजकन्येशी विवाह करून राज्य स्थापले असे सांगितले जाते. ही आख्यायिका आहे; यातील विवाहकथा सिद्ध इतिहास नाही, पण तेथे संस्कृत भाषा आणि संस्कृत शिलालेख सापडतात हे सिद्ध तथ्य आहे.
श्रीलंका = महेंद्र, संघमित्रा, महावंस; चीन = रेशीम मार्ग, फा हियान, युआन च्वांग; आग्नेय आशिया = फुनान, श्रीविजय, अंगकोर वाट, बोरोबुदूर.
फा हियान आणि युआन च्वांग हे चिनी प्रवासी भारतात आले; ते भारतीय नव्हते. चीनला गेलेले भिक्खू धर्मरक्षित आणि कश्यप मातंग.
श्रीलंका = धम्म-दूत; चीन = रेशीम + ग्रंथ; आग्नेय आशिया = मंदिरे + नृत्यनाट्य. आठवणीची युक्ती : ‘श्री-ध, चि-रे, आ-मं’ — तीन जोड्या.
फरक ओळखा
| देश | संबंधाची खूण |
|---|---|
| श्रीलंका | महेंद्र-संघमित्रा, महावंस, सिगिरिया चित्रे |
| चीन | रेशीम मार्ग, चिनांशुक, फा हियान, युआन च्वांग |
| कंबोडिया | फुनान, संस्कृत शिलालेख, अंगकोर वाट |
| इंडोनेशिया | श्रीविजय, बोरोबुदूर, रामायण नृत्यनाट्ये |
सरावासाठी प्रश्न
- 1अशोकाने श्रीलंकेत कोणाला आणि का पाठवले?
- 2‘महावंस’ आणि ‘दीपवंस’ कोणत्या भाषेत आहेत आणि ते काय सांगतात?
- 3रेशीम मार्ग म्हणजे काय?
- 4चिनांशुक म्हणजे काय?
- 5धर्मरक्षित आणि कश्यप मातंग चीनमध्ये काय करीत होते?
- 6युआन च्वांग भारतात का आला आणि तो काय घेऊन परतला?
- 7श्रीविजयमध्ये यी जिंग काय शिकला आणि तो कसा गेला?
- 8आग्नेय आशियातील भारतीय प्रभावाची तीन उदाहरणे लिहा.
उत्तरे पाहा (आधी स्वतः सोडवा)
- 1मुलगा महेंद्र आणि मुलगी संघमित्रा यांना; बौद्ध धर्म पसरवण्यासाठी.
- 2पाली; भारत आणि श्रीलंकेतील संबंधांची माहिती.
- 3भारत, अफगाणिस्तान आणि मध्य आशियातून जाणारा खुश्कीचा व्यापारी मार्ग.
- 4चीनचे रेशमी कापड.
- 5त्यांनी अनेक भारतीय बौद्ध ग्रंथांचे चिनी भाषेत भाषांतर केले.
- 6बौद्ध अभ्यासासाठी; ६०० हून अधिक हस्तलिखिते घेऊन.
- 7संस्कृत; पर्शियन व्यापारी जहाजातून.
- 8अंगकोर वाट मंदिर, बोरोबुदूर स्तूप आणि रामायण-महाभारताची नृत्यनाट्ये.